Το διάστρεμμα (στραμπούληγμα) είναι η συχνότερη κάκωση της ποδοκνημικής άρθρωσης.  

 

Οι περισσότεροι άνθρωποι κάποια στιγμή της ζωής τους είχαν την εμπειρία ενός διαστρέμματος της ποδοκνημικής άρθρωσης, όπως συμβαίνει σε 25.000 ανθρώπους καθημερινά στον κόσμο.                                                                                                                                                                      Αποτελεί δε περίπου το 10 – 30% όλων των αθλητικών τραυματισμών. Η συχνότητα εμφάνισης αυτού του τραυματισμού διαφέρει σε κάθε άθλημα: 45% στο μπάσκετ, 31% στο ποδόσφαιρο, 25% στο βόλεϊ.                                                                                                                                               Ως επί το πλείστον το διάστρεμμα προκαλείται από μία απότομη κίνηση, ένα στραβοπάτημα ή μία σύγκρουση του ποδιού.  Μια ξαφνική κίνηση, ένα στραβοπάτημα, μια πτώση, μια αδέξια στροφή, μια σύγκρουση του ποδιού, μπορεί να μεταφέρει ένα ασυνήθιστα μεγάλο βάρος στον αστράγαλο  με αποτέλεσμα  το πόδι μας  να γυρίσει απότομα και να τραυματιστούν οι πλάγιοι σύνδεσμοι της ποδοκνημικής.

Ως διάστρεμμα χαρακτηρίζεται η βίαιη διάταση ή ρήξη των συνδέσμων της ποδοκνημικής άρθρωσης.  Οι σύνδεσμοι είναι ανθεκτικές ταινίες από ινώδη ιστό, που συγκρατούν τα οστά μεταξύ τους. Χρησιμεύουν στην σταθεροποίηση των αρθρώσεων, ενώ τις προστατεύουν από τις υπερβολικές κινήσεις.  Τα περισσότερα διαστρέμματα της ποδοκνημικήςσυμβαίνουν στους έξω πλευρικούς συνδέσμους (δελτοειδής συνδέσμος).  Μπορεί να αφορά μικρές ρήξεις στις ίνες του συνδέσμου (1ου βαθμού) μέχρι πλήρη ρήξη του συνδέσμου (3ου βαθμού).                                                                                      Υπάρχει ένα ποσοστό 20 – 40% που αναπτύσσει χρόνια αστάθεια και βλάβη των οστών και στους χόνδρους της ποδοκνημικής.και αυτό μπορει να οφείλεται στη κακή αποκατάσταση με αποτέλεσμα τον συχνό επανατραυματισμό της άρθρωσης.  Αφορά κυρίως τραυματισμό του , που βρίσκεται στην έξω επιφάνεια του αστραγάλου, σαν αποτέλεσμα υπερβολικού υπτιασμού στην ποδοκνημική άρθρωση.

 
Ταξινόμηση  τραυματισμού

1ου Βαθμού  

  • Ελαφρό τέντωμα και μικροσκοπική διάσπαση των ινών του συνδέσμου
  • Ήπιος ευαισθησία και πρήξιμο γύρω από τον αστράγαλο

2ου Βαθμού

  • Μερική ρήξη του συνδέσμου
  • Μέτρια ευαισθησία και πρήξιμο γύρω από τον αστράγαλο
  • Χαλαρότητα της άρθρωσης κατά την κλινική εξέταση

 3ου Βαθμού 

  • Πλήρης ρήξη του συνδέσμου
  • Σημαντική ευαισθησία και πρήξιμο γύρω από τον αστράγαλο
  • Σημαντική αστάθεια κατά την κλινική εξέταση
  • Στην προσπάθεια βάδισης υπάρχει αίσθημα της απώλειας στήριξης

 

Θεραπεία

Σχεδόν όλα τα διαστρέμματα της ποδοκνημικής μπορούν να αντιμετωπισθούν συντηρητικά.

 

ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ

Το διάστρεμμα απαιτεί εκτίμηση του μεγέθους του τραυματισμού στον τόπο του ατυχήματος. Οι ενέργειες πρέπει να είναι άμεσες και ουσιαστικές για να αποφευχθεί μια μεγαλύτερη ζημιά:

   Πίεση και Περίδεση: Τα πρώτα 3 λεπτά του τραυματισμού είναι απαραίτητη η εφαρμογή πίεσης στη περιοχή για να περιορίσουμε όσο το δυνατόν την έκταση του οιδήματος. Στη συνέχεια δένουμε το πόδι για να περιορίσουμε την κίνηση και για να προστατεύσουμε την άρθρωση.
     Πάγος: Βάζουμε πάγο αμέσως μετά τον τραυματισμό για 20 λεπτά. Συνεχίζουμε να βάζουμε 20 λεπτά πάγο κάθε 1 ώρα περίπου για τις πρώτες ώρες.
    Ανύψωση του ποδιού: Σηκώνουμε το πόδι πάνω από το ύψος τις καρδιάς πολλές                                                                                   φορές την ημέρα για αρκετή ώρα. Μπορούμε ταυτόχρονα να βάζουμε πάγο.
                                                                             Ξεκούραση: Αποφεύγουμε κάθε είδους δραστηριότητα που επιδεινώνει την περιοχή                                                                                  και προκαλεί πόνο.
Η γνωμάτευση από γιατρό παίζει καθοριστικό ρόλο για να αποκλειστεί η πιθανότητα κατάγματος αλλά και να προσδιοριστεί ακριβώς ο βαθμός της κάκωσης έτσι ώστε να είναι σαφέστερο το πλάνο της αποκατάστασης.

Οι στόχοι της θεραπείας είναι:

1. Να ανακουφίσει τον ασθενή από τα συμπτώματα.

2. Να επιταχύνει την διαδικασία της επούλωσης.

3. Να αποκαταστήσει την λειτουργικότητα και την ιδιοδεκτικότητα της άρθρωσης.

Για να πετύχουμε τους παραπάνω στόχους χρησιμοποιούμε θεραπευτικά μέσα, όπως είναι τα Παλμικά Μαγνητικά Πεδία (μείωση του οιδήματος και του πόνου), Laser χαμηλής ισχύος (μείωση του οιδήματος και του πόνου, επιτάχυνση της διαδικασίας επούλωσης), κυκλοφορητής άκρου για τη μείωση του οιδήματος, αποιδηματική μάλαξη , ειδική επίδεση του μέλους, ώστε να ελεγχθεί το οίδημα, να προσφέρεται σταθερότητα στην άρθρωση και να προστατεύεται από νέα υποτροπή.

 

 

 

 

Τέλος, στο τελικό στάδιο σχεδιάζεται ειδικό θεραπευτικό πρόγραμμα ασκήσεων για την αποκατασταση του εύρους κίνησης, της δύναμης και της αντοχής των μυών της περιοχής ( διατάσεις, ασκήσεις αντίστασης, χρήση ελαστικών ιμάντων) και βελτίωσης της ιδιοδεκτικότητας με ασκήσεις ισορροπίας και επανεκπαίδευσης για το στατικό και δυναμικό έλεγχο του ποδιού αλλά και ολόκληρου του κάτω άκρου . Είναι το σημαντικότερο τμήμα της τελικής αποκατάστασης.  Αν δεν ληφθεί υπόψιν αυτός ο παράγοντας στην αποκατάσταση, τότε είναι δυνατόν ο ασθενής να είναι επιρρεπής σε νέους τραυματισμούς στην ίδια άρθρωση. Σχεδιάζεται λοιπόν ειδικό θεραπευτικό πρόγραμμα ασκήσεων σε τραμπολίνο, λάστιχα, μπάλες, δίσκους ισορροπίας κλπ.

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Πρόληψη

Ο καλύτερος τρόπος για την πρόληψη του διαστρέμματος αστραγάλου είναι να διατηρηθεί η καλή μυική δύναμη, η ισορροπία και η ευελιξία. Οι ακόλουθες προφυλάξεις θα βοηθήσουν στην πρόληψη:

  • Ζέσταμα καλό πριν την άσκηση και τη σωματική δραστηριότητα
  • Δώστε ιδιαίτερη προσοχή στο περπάτημα, τρέξιμο ή σε εργασία σε ανώμαλη επιφάνεια
  • Κατάλληλα παπούτσια για την δραστηριότα σας.
  • Επιβράδυνση ή σταμάτημα της δραστηριότητας όταν αισθάνεστε πόνο ή κούραση